• Ołtarz Główny

  • organy

  • wnętrze świątyni

  • Juda tadeusz

  • krzyż misyjny

  • obserwator na górze wszystkich świętych

  • sanktuarium mb bolesnej

  • kościółek

  • wnętrze sanktuarium

  • wnętrze sanktuarium

  • ołtarz polowy przy sanktuarium

  • życie parafii

  • ks. prałat jerzy czernal

  • witraż świętego jerzego

  • organy po remoncie

  • błogosławiony

  • Juda tadeusz

Nie prześpij wieczności

Pogoda

Imieniny

Dzisiaj Anny Miroslawy
Jutro Celestyna Lilii
Pojutrze Aidy Innocentego

Oglądalność

Naszą witrynę przegląda teraz 50 gości 

Licznik odwiedzin

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDziś681
mod_vvisit_counterWczoraj629
mod_vvisit_counterTen tydzień4696
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień4830
mod_vvisit_counterTen miesiąc47443
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc21907
mod_vvisit_counterOgólnie479100

Zaglądnij

Reklama
Reklama
Reklama

Święta Katarzyna

Święta Katarzyna Aleksandryjska na Wschodzie należała do najpopularniejszych świętych, ale jej rzewny kult rozwinął się także na Zachodzie. Mało o niej wiadomo. Dwa opisy jej męki i śmierci pochodzą dopiero z wieku VI i są powiązane z legendami. Są dwa świadectwa (św. Rufina i Euzebiusza z Cezarei Palestyńskiej) o św. Katarzynie z wieku IV, bliskie czasów świętej.

 


 

Według niektórych źródeł święta Katarzyna pochodziła z Aleksandrii, ówczesnej stolicy Egiptu, z królewskiego rodu. Była osobą zamożną i wszechstronnie wykształconą. Była piękna kobietą, cieszyła się wielkim powodzeniem, ale propozycje swoich adoratorów szybko odrzucała, złożyła bowiem jako chrześcijanka ślub czystości do śmierci. W wieku 18 lat umacniała w wierze chrześcijan prześladowanych za czasów rzymskiego cesarza Maksencjusza, którego próbowała przekonać swoimi argumentami do wiary w Chrystusa. Maksencjusz zarządził dyskusję kilkunastu filozofów z Katarzyną, którzy urzeczeni prostotą i głęboką wiarą Katarzyny nawrócili się na chrześcijaństwo. Święta, jak to było to z innymi chrześcijanami podczas prześladowań, była ciągle zmuszana do złożenia ofiary pogańskim bożkom, czyli do wyparcia się wiary w Chrystusa. Nigdy nie poddała się. Aresztowano ją i poddano okrutnym torturom: „smagano żyłami wołowymi tak, że ciało męczennicy było jedną raną, morzono głodem, łamano jej kości, wreszcie ścięto mieczem” (W. Zaleski). Było to na początku IV wieku około roku 307-312. Według legendy aniołowie przenieśli ciało św. Katarzyny z Aleksandrii do kościoła klasztornego na Górze Synaj, gdzie jej relikwie przebywają do dzisiaj.

Kult św. Katarzyny zawężony najpierw do Egiptu, rozpowszechnił się na całe wschodnie chrześcijaństwo, ze swoim centrum na Góra Synaj. W Kościele Zachodnim znany jest od wieku VIII. Kult św. Katarzyny w średniowieczu propagowali benedyktyni z opactwa Monte Cassino. Powstawało wiele świątyń pod wezwaniem świętej Katarzyny Aleksandryjskiej. O żywym kulcie świętej męczennicy świadczą jej patronaty, jest bowiem patronką Zakonu Katarzynek, filozofów chrześcijańskich, kolejarzy, młynarzy, kołodziejów, adwokatów, modystek, mówców, literatów, powroźników, prządek, stowarzyszeń literackich, studentów, szwaczek, uczonych, woźniców, zecerów, prostego ludu, uniwersytetów. Jest w herbie polskich miast: Działdowa, Dzierzgonia, Góry k. Wrocławia, Niebylca k. Rzeszowa, Nowego Targu, Rudna.

Liturgiczny obchód św. Katarzyny Aleksandryjskiej, dziewicy i męczennicy, przypada na 25 listopada i jest wspomnieniem dowolnym. W naszym Kościele parafialnym znajduje się w ołtarzu głównym obraz świętej Katarzyny, na którym króluje nad Słupcem i opiekuje się wszystkimi jego mieszkańcami.

W ikonografii św. Katarzyna jest ukazywana „jako młoda dziewica o niezwykłej urodzie, w koronie na rozpuszczonych falujących włosach, w bogatej sukni, z księgą w dłoni lub jako męczennica z atrybutami męczeństwa (koło zębate, miecz), u jej stóp leży niekiedy głowa lub postać cesarza Maksencjusza; jej atrybutem jest także pierścień zaręczynowy, wkładany jej na palec przez Dziecię Jezus jako symbol mistycznych zaślubin z Chrystusem” (M. Jacniacka).

Z osobą św. Katarzyny wiążą się przysłowia dotyczące Adwentu oraz obserwacji pogody. Na przykład „Katarzyna Adwent zaczyna”, „Święta Katarzyna dnia urzyna”, „Wigilia na Katarzyny wróży, jaka pogoda w lutym służy”, „W Katarzyny dzień jaki, cały grudzień taki”.

Wigilia św. Katarzyny bywa także czasem wróżb kawalerskich. W wigilię św. Katarzyny kawaler ścina gałązkę wiśni i stawia do wody. Gdy gałązka zakwitnie na Boże Narodzenie, oznacza to, że ślub odbędzie się jeszcze w najbliższym karnawale. Aby poznać imię przyszłej żony, należy również w wigilię św. Katarzyny położyć pod poduszkę karteczki z imionami znanych dziewcząt i następnego dnia wylosować spod poduszki jedną z tych karteczek. Imię wylosowane przez kawalera będzie niechybnie imieniem żony.